De bevolking,

De bevolking is, ondanks het Amerikaanse embargo wat er voor zorgt dat aan alles een tekort is, erg positief ingesteld. Het is een trots volk, trots op hun land en cultuur.

Voor alles wordt een oplossing gezocht. Ze hebben een relaxte, geniet van het leven houding, zijn gastvrij, staan voor elkaar klaar, en zijn sterren in het improviseren op allerlei verschillende gebieden zoals, het aan de praat houden van oude auto’s, tot het bereiden van heerlijke gerechten met weinig middelen.

Cubanen hebben een passie voor voedsel. Zelfs hele liederen zijn er aan gewijd. En ook in de taal komt dit terug. Als je als vrouw un pollo (een kip) genoemd wordt, vinden ze je een knappe vrouw. Een goede man noemen ze un pan, een stuk brood.

Vrouwen staan soms uren in de rij om brood, vlees, groenten e.d. te bemachtigen en er zijn Cubanen die al jaren geen varkensvlees of rundvlees gegeten hebben, vaak omdat dit niet te verkrijgen is, of omdat een stukje vlees een heel maandloon kost.

Ik erger me daarom ook vaak aan de toeristen die klagen over het aanbod van voedsel in hotels terwijl je over het aanbod niet te klagen hebt en je, je moest schamen als je het aanbod in winkels ziet.

De mannen zijn sterren in het flirten, en er heerst een duidelijke macho cultuur. De revolutie heeft er voor gezorgd dat de verschillen op maatschappelijk niveau tussen mannen en vrouwen verdwenen zijn. Maar dankzij de macho cultuur heeft de vrouw vaak twee banen. Zowel buitenshuis als de zorg voor het huishouden en de kinderen.

Als je een Cubaan vraagt naar zijn of haar mening over Fidel Castro, dan zal dit altijd positief zijn. Negatieve uitlatingen over Fidel Castro door de bevolking worden niet getolereerd. En als toerist word je dit ook niet in dank afgenomen. Soms, in een vertrouwelijke sfeer wil men wel eens wat vertellen, maar ze zullen niet snel het achterste van hun tong laten zien.

Vele Cubaanse mannen en vrouwen hopen op een baan in de toeristenbranche, om op die manier de toegang te hebben tot de dollars, de harde valuta, en buitenlandse goederen zoals, waspoeder, shampoo e.d. De mensen zijn daarom ook erg blij als je iets van deze spullen achterlaat. Zelfs doktors, tandartsen leraren en anderen met een hoge opleiding kiezen voor een baan in de toeristenbranche omdat dit beter betaalt. Een kamermeisje verdient zelfs meer dan iemand die voor de overheid werkt, dit vanwege de toegang tot de dollar.