De invasie van de Varkensbaai en de rakettencrisis,

Amerika zag (eind 1959) Castro als een bedreiging van de nationale veiligheid, en er begonnen rare dingen in Cuba te gebeuren. Een Frans schip dat Belgische wapens afleverde ontplofte “zo maar”op 4 maart 1960 in de haven van Havana. Amerika werd gezien als de dader.

Als reactie nam Castro een agressieve houding aan ten opzichte van Amerika. In augustus 1960 nationaliseerde hij de Amerikaanse ondernemingen.

In januari 1961 eiste Castro dat het aantal van de aanwezige ambassadestaf in Cuba terug gebracht werd van 130 tot 11. Korte tijd daarna kondigde Amerika een totaal handelsembargo af, zij haalden ook andere landen over.

In april 1961 werd door Amerika een invasie uitgevoerd in de varkensbaai, (Bahía de Cochinos) door 1500 man. Dit waren onder andere gevluchte Cubanen die tegen Castro waren. Zij waren getraind door de CIA, en president Kennedy had zijn goedkeuring gegeven. Ze hoopten een opstand tegen Castro uit te lokken, en Cuba te bevrijden.

Maar Cubaanse militairen waren door spionnen op de hoogte gebracht en wachtte hen op, ze maakten geen kans. De bevolking steunde Castro.

Binnen 72 uur was het voorbij. Een aantal werd gedood en de rest werd gevangen genomen. De Amerikaanse regering bood voor 50 miljoen dollar aan medicijnen, voor hun vrijlating. Medicijnen die Cuba ten gevolgen van het embargo niet konden kopen.

Na deze invasie bereikte de relatie tussen de twee landen een dieptepunt. Amerika als supermacht was verslagen en Castro is altijd wantrouwend gebleven tegenover Amerika, zijn leger is altijd in staat van paraatheid.

Amerika onderneemt in de jaren daarna nog vaak acties tegen het Cubaanse bewind en pleegt samenzweringen om Castro te vermoorden. Vergif in zijn sigaar en poeder in zijn schoenen in de hoop dat zijn baard uit zal vallen en hij zo zijn kracht verliest zijn enkele voorbeelden.

Tegen het einde van 1962 riep Castro Cuba uit tot een socialistische staat er kwamen geen democratische verkiezingen. Op 2 december choqueerde hij door te zeggen ”ik ben een Marxist-Lenist en zal dat blijven tot mijn dood”.

De Sovjet unie gaf steun op economisch gebied en besloot in het geheim nucleaire wapens en raketten naar Cuba te brengen. De Amerikanen ontdekten dit al snel en vonden het gevaar van atoomwapens op zo’n 140 kilometer afstand te groot. In oktober 1962 kwam het tot een directe confrontatie tussen de landen, het ging de geschiedenis in als de Cubaanse rakettencrisis. Amerika eiste dat de Sovjet Unie de raketten zouden verwijderen zoniet dan zou Cuba gebombardeerd worden. Vol spanning werd er door de rest van de wereld toegekeken, de kans op een derde wereld oorlog was dichtbij.

Uiteindelijk besloot de Sovjet Unie de raketten en wapens weg te halen. Iedereen haalde opgelucht adem. President Kennedy stelde in 1963 dat de banden met Cuba zouden vallen onder de wet, handel met de vijand. Amerika verbood zijn burgers ook reizen naar Cuba te maken.

Voor dat deze wet aangenomen werd sloeg President Kennedy die een liefhebber van sigaren was nog wel even een voorraad van meer dan duizend Cubaanse sigaren in!!