Vluchten naar Miami,

Vele Cubanen zijn het Castro regime ontvlucht, door met alles wat maar bleef drijven de overtocht te maken naar Miami, Florida. Ze gebruiken tractorbanden, schuimrubber, palen en lakens voor het zeil. Ze maken een levensgevaarlijke oversteek, waarbij mannen, (zwangere) vrouwen en kinderen hun leven op het spel zetten, om aan de uitzichtloosheid van hun eiland te ontkomen. Ieder jaar sterven er ontelbare tijdens deze tocht. Ze worden balsero’s genoemd.

De voorbereidingen voor zo’n tocht nemen vele maanden in beslag. Men moet zorgen voor de materialen, (een binnenband van een tractor kost een jaarsalaris) visgerei, zelfgemaakte reddingsvesten, flessen water, voedsel e.d. De tocht kan met een motorboot binnen een paar uur afgelegd worden. Maar met hun zelfgemaakte vaartuigen, kan de tocht twee weken duren. De zon verschroeit hun huid en ze sterven aan uitdroging of worden aangevallen door haaien.

Als ze tijdens hun tocht onderschept worden door de Cubaanse kustwacht, konden ze rekenen op een gevangenisstraf, verlies van hun baan en voedsel rantsoen.

Tot augustus 1994 gold de Cuban Adjustment act, die wet schonk automatisch asiel aan Cubaanse vluchtelingen die Amerikaans grondgebied wist te bereiken.

Onder president Clinton is een nieuwe wet aangenomen die ervoor zorgt dat Cubanen niet langer automatisch asiel krijgen. De door de Amerikaanse kustwacht onderschepte Cubanen worden naar Guantánamo (Amerikaans grondgebied in Cuba) of Panama gebracht.

De dochter van Fidel Castro, Alina Fernandez Revuelta, ontvluchtte Cuba in 1993. Ze is een groot tegenstandster van haar vaders regime en vluchtte naar Spanje door middel van een vals paspoort. Mensen uit de hogere kringen, die naar het buitenland mogen reizen gebruiken deze kans om te vluchten. Er worden soms boten en vliegtuigen gekaapt om te ontsnappen. Sinds 1959 zijn naar schatting een miljoen Cubanen gevlucht.

Vele Cubanen die de oversteek overleefd hebben en asiel kregen, hebben zich gevestigd in een wijk in Miami dat Little Havana wordt genoemd.

Het smokkelen van Cubanen heeft vaak een dodelijke afloop.

Het verhaal van een vluchteling:

Het was vier uur op een snikhete dag vorig jaar zomer, toen de telefoon ging bij Mario González in een achterbuurt in Havana. Aan de andere kant van de lijn bracht een stem het bericht waar hij op wachtte.

Er is beweging, zei de beller. Doelend op een boot met Cubanen die later die dag zou vertrekken naar Zuid Florida.

González had zijn kleine vrachtwagen bedrijfje al verkocht en had zijn jarenlang verdiende geld gespaard om te betalen voor een reis waarvan de bedoeling was een nieuwe start te maken in het land dat gevuld is met kansen.

Ondanks dat González uiteindelijk Amerika bereikte, werd zijn 31-jarige zoon een statistiek in wat een groeiende dodelijke illegale onderneming is.

Volgens de kustwacht, stierven de laatste 11 maanden één op de 20 gesmokkelde Cubanen tijdens de reis naar Zuid Florida.

In Cuba,

González verhaal licht een tipje van de sluier op hoe het smokkelaars netwerk opereert in Cuba.

De ondernemingen zijn riskant, duur en worden geleid door opportunisten.

Het zijn gewetenloze individuen gedreven door hebzucht.

Het telefoontje dat González kreeg op 31 juli vorig jaar was het achtste telefoontje in drie maanden in een poging zuid Florida te bereiken. Afspraken voor de12.000 dollar kostende reis waren gemaakt door een vriend die mensen kende die zichzelf “toegewijd hadden tot dit soort zaken”zei González.

Elke passagier had voor de reis een bedrag betaald van 6000 dollar.

Amerikaanse onderzoekers zeggen dat de smokkelaars kern opereert vanuit zuid Florida, in het algemeen werken de “makelaars” vanuit beide landen.

In Amerika spreken de “makelaars” met mensen die familieleden vanuit Cuba willen laten overkomen. Op het eiland zijn ze opgedragen cliënten in boten te krijgen die 12 tot 30 personen kunnen vervoeren, met een prijs van 5000 tot 10.000 per hoofd.

De 53-jarige González besloot afscheid te nemen van Havana, om zijn eerst geborene en overgebleven zoon een kans te geven in de toekomst. Zijn andere zoon was om het leven gekomen na aanrijding door een dronken chauffeur. Zijn vrouw zou achterblijven op het eiland.

Mario González jr., die was afgestudeerd in bouwkunde, was Cuba al ontvlucht in 1997, maar hij was naar zijn vaderland terug gezonden nadat het schip waar hij op voer was onderschept. Onder de Amerikaanse wet krijgen alleen degene die het land bereiken automatisch een kans op een permanente residentie.

“Ik regelde het want ik wilde dat mijn zoon betere kansen kreeg”. Hij had gestudeerd, en in Cuba kreeg hij geen betere kansen zei González.

Ze klimden allemaal in het busje en twee auto’s. Om 20.30 uur arriveerde de groep op het strand van Santa Cruz del Norte ongeveer 10 mijl van Guanabacoa. Daar, verstopte ze zich in het hoge gras tot de boot zo’n half uur later arriveerde.

Toen de reizigers, uit de kust een licht straal afkomstig van een zaklamp zagen, renden ze in paniek naar de boot.

“Iedereen probeerde tegelijk in de boot te klimmen, het was erg ongeorganiseerd” aldus Yuzaima Méndez een van de andere passagiers tijdens een recente rechtzaak in Miami.

Méndez verloor haar kind tijdens die reis, de drie jarige Talía Izquierdo Méndez.

Zes uur later bevond de boot zich midden in de Tropische storm Barry. Twee mannen die de boot bestuurden, en die nu in Miami aangeklaagd worden voor smokkelen, zagen in de verte een licht. Bang dat ze onderschept zouden worden stopten ze de machines.

Grote golven sloegen de boot om en de opvarenden vielen in zee. Zes mensen, inclusief Gonzaléz zoon verdronken.

Een reddingsvest

Gonzaléz, die niet kan zwemmen, had maar één zelfgemaakt reddingsvest bij zich. Dat reddingsvest hield hem drijvende terwijl hij het lichaam van zijn verdronken zoon vasthield, tot de twee door een kustwacht helikopter uit het water werden gehaald op de ochtend van 1 augustus.

Ondanks dat Gonzaléz nog steeds treurt om het verlies van zijn zoon, zegt hij dat” voor degene die het echt menen, smokkelen de snelste manier is om uit Cuba te ontsnappen”

Toch houd hij de smokkelaars verantwoordelijk voor de dood van zijn zoon.

“ze geven je helemaal niets”aldus Gonzaléz “je moet voor jezelf zorgen”

Autoriteiten zeggen dat de duidelijk aanwezige nalatigheid bewijs is voor de sinistere motieven van deze bendes.

Vorige week redde de kustwacht twee groepen, inclusief kinderen, die waren achtergelaten zonder eten en drinken. Een andere groep van 24 personen hadden 5 dagen rondgedobberd voor ze door een kustwacht helikopter, die op een andere missie was, werden gezien.

Een patroon,

De riskante ondernemingen komen zo frequent voor dat de autoriteiten een patroon hebben ontdekt.

De meeste boten vertrekken vanaf Key West en pikken mensen op, op verschillende punten langs de Cubaanse kuststrook. Villa Clara en Pinar Del Rio’s Bahia Honda, waar de meest recente groep van vermisten vandaan kwam, vallen onder de plaatsen die het meest door de smokkelaars gebruikt worden, zeggen onderzoekers.

Hopende het cirkeltje te doorbreken, zetten federale aanklagers meer druk achter de zaken voor het veroordelen van de daders.

De maximum straf voor mensen smokkel is 15 jaar en kan verhoogd worden tot levenslang of de doodstraf als er doden bij betrokken zijn.

Ondertussen is Gonzaléz voorzichtig begonnen zijn leventje weer op te pakken. Zijn vrouw die uit Cuba over mocht komen om de begrafenis van haar zoon in Miami bij te wonen, is in Miami gebleven.

Het echtpaar heeft nu een zoon die begraven ligt in Havana, en een zoon die begraven ligt in Miami.